Posługa Starszego Stevensona w Europie i Azji Środkowej

Podczas dziesięciodniowej wizyty, która trwała od 22 do 31 października br. Starszy Gary E. Stevenson z Kworum Dwunastu Apostołów Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich odwiedził Francję, Azerbejdżan, Uzbekistan i Austrię.

Przemawiał na konferencji w Paryżu, wziął udział w VII Światowym Forum Dialogu Międzykulturowego w Baku, spotkał się z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i wspólnot religijnych w Azerbejdżanie i Uzbekistanie oraz nauczał przywódców misji i Siedemdziesiątych Obszaru w Wiedniu.

Paryż: Wyjeżdżając z Syjonu, aby odwiedzić Syjon

W niedzielę, 25 października br., ponad 700 sympatyków i członków Kościoła zebrało się w hotelu we wschodniej części Paryża na specjalnej konferencji, w której wzięły udział miejscowe kongregacje.

Wielu oglądało przekazy z konferencji generalnej, na której przemawiał Starszy Stevenson, a teraz z niecierpliwością czekali, aby usłyszeć na żywo.

Siostra Brigitte Michoulier, która jest członkinią Kościoła od 50 lat, powiedziała: „Lubię przemówienia konferencyjne Starszego Stevensona, ale tak naprawdę go nie znam. Nie mogę się doczekać, aby się od niego uczyć”.

Trzy lata po przystąpieniu do Kościoła Siostra Mélissandre Sabathier Robic odebrała wizytę Starszego Stevensona jako wyraz miłości Pana, okazaną poprzez Jego sługi. „Czujemy się zauważeni i czujemy, że im na nas zależy”, powiedziała.

Brat Dominique Calmels, członek prezydium Świątyni Paryż, opisał obecne czasy jako „bardzo skomplikowane” i wyraził nadzieję, że Starszy Stevenson poruszy kwestię tego, w jaki sposób ludzie mogą okazywać więcej miłości, cierpliwości i szacunku.

Podczas swojego przemówienia Starszy Stevenson opowiedział o tym, jak on oraz Starszy Jack N. Gerard, prezydent Obszaru Europy Środkowej, zapytali lokalnych przywódców Kościoła o to, jakie ich zdaniem są najmocniejsze strony członków. Ich odpowiedzi zajęły znaczną część strony w notatniku Starszego Stevensona. Wśród mocnych stron, które wymienili, znalazły się miłość wśród członków, młodzież spotykająca się on-line, aby studiować pisma święte przed pójściem do szkoły oraz ludzie wielu kultur i języków zjednoczeni w wierze.

Starszy Stevenson powiedział, że obserwował tę samą jedność podczas podróży z „Syjonu w Salt Lake City do Syjonu w Paryżu”. Następnie opisał Syjon poprzez sposób, w jaki jego mieszkańcy pełnią posługę wobec siebie nawzajem: płaczą z tymi, którzy płaczą, pocieszają się nawzajem i dzielą się wiarą w Jezusa Chrystusa i Jego Zadośćuczynienie.

Ten rodzaj troski nawiązuje do miłości i szacunku, o których Brat Calmels miał nadzieję usłyszeć. „To jest coś, czego nigdy nie zapomnę”, powiedział.

W trakcie swojego przemówienia Starszy Stevenson nawiązał do pierwszego artykułu wiary: „Wierzymy w Boga, Wiecznego Ojca, i w Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i w Ducha Świętego”. Złożył również świadectwo o Jezusie Chrystusie jako Zbawicielu i Odkupicielu: „On żyje. Wiemy o tym”.

Baku: Budowanie pokoju, rozmowa po rozmowie

Po spotkaniach we Francji Starszy Stevenson wraz z delegacją Kościoła w składzie: Starszy Benjamin M.Z. Tai z Prezydium Siedemdziesiątych i jego żona, Siostra Naomi Tai, Starszy Gerard i jego żona, Siostra Claudette Gerard, opuścili Europę i udali się na wschód do Baku w Azerbejdżanie.

Ich wizyta obejmowała VII Światowe Forum Dialogu Międzykulturowego, rozmowy z przywódcami społeczeństwa obywatelskiego i wspólnot religijnych oraz uroczyste spotkanie z lokalnymi członkami i przyjaciółmi Kościoła.

27 października br. Starszy Stevenson wziął udział w sesji otwierającej forum, podczas której do zgromadzonych zwrócił się prezydent Azerbejdżanu, Ilham Alijew. Starszy Stevenson został również zaproszony do „zdjęcia rodzinnego” wraz z innymi znamienitymi gośćmi forum.

Ilham Alijew opisał swój kraj jako „kulturowy pomost między Azją a Europą” i powiedział, że przestrzeganie podstawowych zasad postępowania w relacjach międzynarodowych mogłoby doprowadzić do ograniczenia liczby konfliktów oraz zwiększenia współpracy między narodami.

Później tego samego wieczoru szejk-ul-islam Allahszukiur Paszazade, przewodniczący Zarządu Muzułmanów Kaukazu, gościł rodziny Stevensonów, Tai i Gerardów na kolacji w swojej rezydencji w Baku.

W bogato zdobionej sali przyjęć, otoczonej żyrandolami i rzeźbionymi drewnianymi parawanami, szejk-ul-islam zwrócił się do przybyłych z całego świata uczestników, wyrażając uznanie dla Starszego Stevensona oraz za niedawno zorganizowane przez Kościół Międzywyznaniowe Forum G20 w Salt Lake City.

Uczestnicy wywodzący się z różnych środowisk religijnych i kulturowych wspólnie kosztowali potraw kuchni azerskiej, a Starszy Stevenson zasiadł przy głównym stole wraz z szejkiem oraz innymi zaproszonymi dostojnikami.

Następnego dnia Starszy Stevenson i inni przywódcy Kościoła spotkali się z Raminem Mammadovem, przewodniczącym Państwowego Komitetu ds. Stowarzyszeń Religijnych Republiki Azerbejdżanu.

Podziękowali mu za pomoc w rejestracji Kościoła w 2024 roku oraz za pielęgnowanie więzi z innymi wspólnotami religijnymi. Mammadow wyraził zadowolenie z faktu, że przyczynił się do rejestracji Kościoła, a późniejsza dyskusja skupiła się na możliwościach dalszej współpracy w regionie. W oficjalnym oświadczeniu wydanym po spotkaniu, przewodniczący Ramin Mammadov wyraził uznanie w wyniku wizyty Starszego Stevensona i zapewnił, że dialog i współpraca międzywyznaniowa są „wysoko cenione w Azerbejdżanie”.

Podczas sesji plenarnej „Dialog religii: mapa drogowa ku wspólnej przyszłości” paneliści omawiali, w jaki sposób wspólnoty religijne mogą przyczynić się do budowania wspólnej przyszłości.

Starszy Stevenson powiązał czynienie pokoju z obietnicą Jezusa Chrystusa, że osoby czyniące pokój będą nazwane dziećmi Boga. „Wszyscy jesteśmy dziećmi Boga. Jesteśmy braćmi i siostrami”, powiedział. Nauczał, że pokój obejmuje ludzką godność, pełnię oraz dobrostan, a nie jedynie brak konfliktów.

Starszy Gerard powiedział później: „Wszystko, czego nauczał Starszy Stevenson, koncentruje się na Jezusie Chrystusie. I ostatecznie, jak sądzę, ludzie zwrócili na to uwagę”.

Starszy Stevenson spędził także czas z lokalnymi członkami i przyjaciółmi w domu spotkań w Baku. Chór dziecięcy powitał przybyłych przywódców Kościoła poruszającym wykonaniem pieśni „Getsemane”.

Dla Siostry Kalisty Hill, której sześcioro dzieci występowało w chórze, możliwość spotkania Apostoła w Azerbejdżanie była czymś nieoczekiwanym. Niedawno przeprowadziła się do Baku, więc była wdzięczna, że jej dzieci mogły usłyszeć świadectwo Starszego Stevensona o Jezusie Chrystusie i wiedzieć, „że są dostrzegane i kochane”.

Taszkent: Budowanie partnerstwa, służba społecznościom

Stamtąd, wczesnym rankiem, Starszy Stevenson i delegacja Kościoła polecieli do Taszkentu w Uzbekistanie.

Przez cały dzień spotykali się z urzędnikami odpowiedzialnymi za edukację, służbę zdrowia, samowystarczalność i sprawy religijne. Nawiązując do wieloletniej współpracy, w tym do działalności humanitarnej Kościoła w Uzbekistanie prowadzonej od 1995 roku, zastanawiali się nad nowymi sposobami wspólnego niesienia pomocy lokalnym społecznościom.

Podczas spotkań z przywódcami rządowymi i religijnymi, w tym z dr. Muzaffarem Kamilovem, doradcą prezydenta Uzbekistanu ds. religii i edukacji, Starszy Stevenson omawiał działania humanitarne w zakresie opieki zdrowotnej, czystej wody i warunków sanitarnych. Inne tematy obejmowały badania przesiewowe w kierunku raka piersi, sprzęt do mammografii oraz dalszą współpracę z programem edukacji religijnej Uniwersytetu Brighama Younga i tworzoną tam Szkołą Medyczną.

Starszy Stevenson opisał tę relację jako „zaczynającą się scalać”, a jej rozwój określił mianem „pięknego postępu”. Podkreślił religijny charakter Kościoła oraz jego nauki dotyczące miłowania Boga i bliźniego, łącząc wykształcenie i przygotowanie zawodowe z rozwojem duchowym.

„Kiedy młodzi ludzie mają taki fundament, można być pewnym, że to pokolenie będzie silne”, powiedział. „I mogą zrobić to samo dla następnego pokolenia”.

Rozmowy prowadzone tego dnia wskazywały również na współpracę w dziedzinie kultury. W Centrum Cywilizacji Islamskiej Starszy Stevenson dowiedział się o historycznej roli Uzbekistanu jako punktu styku dawnego Jedwabnego Szlaku i cywilizacji islamskiej, gdzie między różnymi narodami odbywał się handel, przepływały idee, wiedza i kultura. Dr Kamilov wspomniał o możliwości powołania przedstawiciela Kościoła lub BYU w planowanej radzie doradczej centrum, co stanowi jeden z przykładów dalszego rozwoju tej współpracy.

Po długim dniu spotkań Starszy i Siostra Stevensonowie wykorzystali 30 minut, które mieli przed wyjazdem na lotnisko, aby nieformalnie spotkać się z sześcioma członkami Kościoła z innych krajów mieszkających w Taszkencie i z miejscową parą misjonarzy-seniorów.

17-letnia Megan Opperman była jedyną młodą osobą w tym gronie.

Na zakończenie swoich krótkich uwag Starszy Stevenson zwrócił się do niej osobiście, przyznał, że trudno jest być jedyną młodą świętą w dniach ostatnich w Uzbekistanie i udzielił jej osobistego błogosławieństwa.

„Myślę, że to było bardzo wyjątkowe, iż mógł zwrócić się bezpośrednio do mnie”, powiedziała później Megan, odnosząc się do tego, że dostrzegł, jak trudna może być jej obecna sytuacja.

Wiedeń: Powołani do posługi i świadectwa

W Wiedniu, podczas ostatniego etapu swojej dziesięciodniowej podróży, Starszy Stevenson nauczał przywódców misji z 23 misji w Obszarze Europy Środkowej oraz Siedemdziesiątych Obszaru — wyższych rangą przywódców Kościoła na szczeblu regionalnym — jak służyć bliźnim na wzór Zbawiciela i świadczyć o Jezusie Chrystusie.

Powiązał powołanie Pawła z Dziejów Apostolskich 26:16, aby był „sługą i świadkiem”, z dzieleniem się ewangelią i życiem według niej. Wyjaśnił, że posługa i głoszenie dobrej nowiny ewangelii to „nie dwa odrębne zajęcia, ale niezbędne elementy jednego dzieła” — przyniesienia dzieciom Bożym zbawienia i wywyższenia poprzez Jezusa Chrystusa.

Odwołując się do 5. rozdziału Księgi Jakuba — alegorii o winnicy z Księgi Mormona — Starszy Stevenson nauczał, że w miarę jak Pan przyśpiesza Swoje dzieło, nieustannie powołuje kolejne sługi, aby pomagały w gromadzeniu Izraela. Powiedział przywódcom: „To jest wypełnienie proroctwa […]. To nasze czasy” i wezwał ich, aby nauczali o byciu uczniem na całe życie i sami do tego dążyli.

Download Photo

Prezydent Adonay S. Obando z Hiszpańskiej Misji Madryt Południe powiedział, że zrobiło na nim wrażenie, w jaki sposób Starszy Stevenson wykorzystał ten rozdział, aby prześledzić postępowanie Boga z Jego ludem przymierza od czasów Abrahama do czasów współczesnych i wyjaśnić gromadzenie Izraela na całym świecie.

Prezydent Dirk Franz i Siostra Anja Franz, przywódcy Niemieckiej Hamburskiej Misji, powiedzieli, że ta lekcja wzmocniła w nich pragnienie, aby pomagać misjonarzom odczuć, iż zostali powołani przez Ojca Niebieskiego do gromadzenia Izraela. Prezydent Franz zamierzał zachęcić misjonarzy do postu, przezwyciężenia wszelkich wahań związanych z głoszeniem ewangelii, rozmawiania z ludźmi oraz zapraszania ich do zawarcia przymierzy z Ojcem Niebieskim.

Prezydent Obando opisał nauczanie Starszego Stevensona jako skierowane zarówno do całej grupy, jak i do poszczególnych osób: „Sposób, w jaki przykłada się do nauczania każdego z nas z osobna, jednocześnie nauczając nas wszystkich, sprawia, że jest to bardzo bliskie i osobiste doświadczenie”. Powiedział, że pokora, jasność przekazu i nieśpieszne tempo Starszego Stevensona dały mu czas na słuchanie Ducha Świętego i otrzymywanie osobistego przewodnictwa. Nazwał to szkolenie „jednym z najgłębszych pouczeń, jakie otrzymał od bardzo dawna”.